Responsabilidad en el tráfico

"SED PRUDENTES 

Y SENCILLOS" (Mt. 10, 18) 

Día 5 de julio del 2026

FELICES VACACIONES - BUEN Y FRUCUTUOSO DESCANSO

San Benito de Nursia

 

NOVENA A SAN BENITO DE NURSIA

Do 3 de xullo ao 11 de xullo do ano 2026

 

O día 11 de xullo celebramos a festa de San Bieito de Nursia. Un santo do século VI, que deixou fonda pegada no historia da  espiritualidade da Igrexa. Algo nos estraña hoxe: cómo este santo é tan querido  pola xente dos nosos pobos, despois xa de 15 séculos. A  razón é ben sinxela: perante días, meses, anos, lustros e séculos, os seus fillos  bieitos sempre ensinaron o mesmo: para santificarse  compre rezar e traballar (ora et labora), dar hospedaxe á os  peregrinos (non recibindo á os xiróvagos, que andan de tumbo en tumbo tentando aproveitarse da xente boa e xeneros), celebrando a Lectio Divina para achegarse ás Sagradas Escrituras, e poñendo no  centro da vida o “Opus Dei” e a Eucaristía. Na S. I. Catedral de Ourense temos dúas imaxes moi veneradas de San Bieito. Unha de Maestro de Sobrado, do ano 1547. Está coroando o altar da Quinta Angustía, entrando pola porta norte. Outra imaxe, obra de Mayte, está na capela da resurrección. Tódolos días, e máis no día da súa festa, San Benito é visitado  por moitísimos devotos que buscan a súa intercesión ante as súas moitas necesiddades. 

San Benito de Nursia

San Benito abad, patrono de Europa, na­ció en Nursia (Italia). Abrazó la vida eremítica en la región de Subiaco, donde pronto se vio rodeado de muchos discípulos. Pasado un tiempo, se trasladó a Casino, donde fundó el célebre monasterio de Montecasino y escribió una Regla, que se propagó de tal modo por todas partes que por ella ha merecido ser llamado «Patriarca de los monjes de Occidente». Murió, según la tradición, el 21 de marzo del año 547.

Temario:

1º.SanBenitoescuchadesdeniñola lamada de Dios; 2º. Vive en soledad en Subiaco; 3º. Se alimenta de  laPalabra de Dios; 4º.  Modelo de los que viven la castidad; 5º. Ama a los pobres y es rico en Dios; 6º. Es libre en la obediencia; 7º. Su lema es “ora et labora”;8º. Maestro de humildad y alegría; 9º. Protector de los ancianos y compañero en la santa muerte.

PETICIÓN: Pidamos al Señor por medio de san Benito la gracia que deseamos obtener en esta novena.

 

PADRE NUESTRO…. GLORIA AL PADRE…

 

ORACIÓN:

Oh, Dios, que hiciste del abad san Benito un esclarecido maestro en la escuela del divino concédenos que, prefiriendo tu amor a todas las cosas, avancemos por la senda de tus mandamientos con libertad de corazón. Por Jesucristo Nuestro Señor. Amén.

 

JACULATORIA: San Benito. Ruega por nosotros.

Mes de xullo, días feriais

TEMPO DE FERIAS E DE DESCANSO

MES DE XULLO, MES DE SEITURA

2026

Tempo propicio para programar a partir das conclusión do curso pasado, tempo para reflexión personal e espiritual, tempo de ocio e de cambio da actividade ordinaria e tempo para a conciliación na vida familiar.

Solemnidad de San Pedro y San Pablo

 

SOLEMNIDADE DOS APÓSTOLOS PEDRO 

E PAULO

Tú es Pedro, e dareiche as chaves do reino dos ceos. 

 

(Mt 16, 13-19)

 

<O Papa, dende san Pedro ata mín, o seu indigno sucesor, é un humilde servo de Deus e dos irmáns, e nada máis que isto>.

León XIV

No Evanxeo (Mt.16,13-19), Xesús pregunta aos discípulos: «E vós, quen dicides que son eu?». Pedro responde: «Ti es o Mesías, o Fillo de Deus vivo». E Xesús confíalle unha gran misión: «Ti es Pedro, e sobre esta pedra edificarei a miña Igrexa».

 

Esta misión continúa hoxe na Igrexa a través dos sucesores de Pedro, os Papas, e pode resumirse en tres tarefas fundamentais: anunciar o Evanxeo, celebrar os sacramentos e dar testemuño de amor e caridade.

 

Primeiro, anunciar o Evanxeo. Todos estamos chamados a anunciar a Cristo, non só coas palabras, senón tamén coa nosa maneira de vivir. Cada un de nós pode ser un reflexo do Evanxeo na familia, no traballo e entre os veciños.

 

Segundo, celebrar os sacramentos. A fe non é só unha idea, senón un encontro vivo con Cristo. Nos sacramentos o Señor segue presente e fortalece a nosa vida. Por iso, tamén debemos recuperar o valor do bautismo, da primeira comuñón, da confirmación e do matrimonio, para que non queden esquecidos na vida da nosa comunidade.

 

E terceiro, dar testemuño de amor e caridade. Non hai fe verdadeira sen amor ao próximo. Unha parroquia dedicada a San Pedro será fiel ao seu patrón se é unha comunidade acolledora, próxima aos que sofren, atenta aos necesitados e capaz de unir ás persoas onde outros levantan divisións.