NOVENA AO SANTO CRISTO DE OURENSE
Como pasa o tempo! Aínda semella que foi onte cando me ocupaba, con certa preocupación, da organización e do contido da novena ao Santo Cristo de Ourense. Hoxe, en cambio, ao achegarse estas datas tan queridas —do 25 de abril ao 3 de maio—, o que sinto é unha fonda ledicia que me enche o corazón: volve a solemne novena ao Santo Cristo. E estou seguro de que este mesmo sentir aniña tamén no corazón de tantos devotos da bendita imaxe que se venera na catedral basílica de San Martiño.
A devoción do
pobo de Ourense ao Santo Cristo pérdese na noite dos tempos. Xa dende o século
XII, os nosos devanceiros se achegaban con tenrura á imaxe románica do Cristo
dos Desamparados, na xirola, na capela da Asunción, presidida polo retablo de
Mateo de Prado. Alí latexaba xa unha fe sinxela e profunda, que co paso dos
séculos non deixou de medrar. Cando o bispo Vasco Pérez Mariño decidiu
incorporar á catedral a imaxe do Santo Cristo, do século XIV, atopou unha terra
xa preparada. A presenza do Cristo crucificado estaba viva dende finais do
século XII: un Cristo cravado nunha cruz de gaxos, coroado con coroa imperial,
suxeito con catro cravos e cos pés apoiados nun supedáneo. Así, a tarefa foi
máis ben un camiño de continuidade: trasladar unha devoción xa enraizada cara á
nova imaxe do Santo Cristo, que dende entón preside a capela que leva o seu
nome. Hoxe, co paso do tempo, ambas devocións seguen a convivir, como dous
latexos dunha mesma fe, no corazón da nosa catedral.
Durante estes
días de novena, a vida da catedral intensifícase. Polas mañás celebraranse tres
misas (8:00, 10:30 e 11:30) e, xa pola tarde, reunirémonos ás 19:30 para o rezo
do Santo Rosario, que dará paso á misa maior das 20:00. Como é costume, haberá
confesores dispoñibles antes de cada misa, ofrecendo a oportunidade de
reconciliación e encontro.
A novena será
tamén tempo de renovación: renovación da nosa pertenza á Cofradía do Santo
Cristo e ocasión para que outros se incorporen a esta familia de fe. Unha
familia que non remata co paso do tempo, senón que se estende na oración e na
memoria agradecida: ao longo do ano, lembramos aos confrades falecidos nas
celebracións e, de maneira especial, cada día 3 de mes, cando se ofrece a misa
por todos eles. É este un fermoso sinal da comuñón espiritual que nos une máis
alá das distancias e mesmo da morte. Neste ano acompañaranos como predicador o
M. I. Sr. D. José Seijo González, secretario do cabido catedralicio e vicario
xudicial da diocese. E, con ilusión renovada, acolle tamén o seu servizo como
reitor da Capela do Santo Cristo o M. I. Sr. D. Pablo César González Carballo,
canónigo da catedral basílica e vicario do clero. Que esta novena sexa, unha
vez máis, un tempo de graza, de encontro e de esperanza para todos.
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)
.jpeg)