domingo, 24 de mayo de 2026

Romaría do Viso

 ROMARÍA DA NOSA SEÑORA DO VISO

24 - 5 - 2026

LOBEIRA







Nosa Señora que vives no Viso,

aquí chegamos os teus fillos romeiros,

para pedirche que ti nos ensines,

os bos camiños que levan ao ceo.

Reunímonos hoxe na romaría da nosa Señora, neste cumio privilexiado do monte do Viso// , miradoiro aberto á fermosa Baixa Limia, // para celebrar a nosa fe e poñer a nosa vida baixo o amparo da Virxe María//. Desde aquí contemplamos as nosas aldeas, os nosos montes, os nosos camiños, as nosas herdades, os nosos traballos, as nosas fontes e os nosos fogares//; pero tamén  a historia da fe que durante séculos foi medrando nesta comarca tan querida de Lobeira, de Bande, de Muiños, de Lobios e de Entrimo... //

Nesta celebración faise presente a figura da Virxe María na súa advocación de O Viso//. O Evanxeo recórdanos a Visitación: María sobe ás montañas de Xudá para visitar á súa curmá Santa Isabel//. Non queda pechada en si mesma, despois do anuncio do arcanxo san Gabriel//; ela ponse en camiño, leva alegría, leva servizo, leva a presenza de Deus. Deste xeito María convértese na primeira discípula misioneira//.

Este monte do Viso é un lugar de encontro con Deus e coa nosa historia//. Por estas terras pasou, hai moitos séculos, a antiga Vía XVIII romana, que unía Braga con Astorga. Por eses camiños chegaron tamén os primeiros anunciadores do Evanxeo//. A fe cristiá entrou nestas terras moi cedo, acompañando aos viaxeiros, aos pobos e ás comunidades que foron descubrindo a luz de Cristo//. E desde entón, xeración tras xeración, esta fe foi transmitida nas familias, nas parroquias, nas festas e en romarías coma esta//.

Quero imitar o voo dos paxaros,

que cantan ao redor da túa casa,

non deixar de mirar a túa ermida

anque só sexa dende a distancia.

 

Agarrar as chavellas do teu carro,

beber na túa fonte a fresca auga

e deixar unha rosa no teu altar

co xesto de unha persoa namorada.



















sábado, 23 de mayo de 2026

Vigilia de Pentecostés

 


SOLEMNIDAD DE PENTECOSTÉS



DÍA DE LA ACCIÓN CATÓLICA Y DEL


 APOSTOLADO SEGLAR




 ADMINISTRACIÓN DEL SACRAMENTO 


DE LA CONFIRMACIÓN A LOS 


CATECÚMENOS DE LA UNIDAD 


PASTORAL DE OURENSE CENTRO 



Hace años, el gran teólogo Karl Rahner decía que el gran problema de muchos cristianos era la “mediocridad espiritual”. Una fe vivida por costumbre, por rutina, pero sin fuego interior. Y quizá eso nos puede pasar también a nosotros. 

El problema de nuestro tiempo no es solo que la gente se aleje de la Iglesia. El problema más profundo es que muchas personas viven desconectadas de su interior. Viven hacia fuera, pero nunca entran dentro de sí mismas.

Y precisamente ahí, en lo más profundo del corazón, es donde quiere habitar el Espíritu Santo. No lo olvidemos: el Espíritu Santo no está lejos. No es algo extraño o reservado para unos pocos santos. El Espíritu de Dios vive dentro de nosotros desde el bautismo. Habita en nuestro interior como una presencia silenciosa, humilde y constante.

El Espíritu Santo habla en el silencio del corazón. No grita. No se impone. Susurra. Inspira paz, bondad, verdad, amor, perdón. Nos mueve hacia el bien. Nos da fuerza para seguir adelante. Nos consuela en la tristeza y nos levanta en el cansancio. Pero para escuchar al Espíritu Santo hace falta detenerse. Hace falta silencio interior. Hace falta aprender a estar un momento a solas con Dios.



lunes, 18 de mayo de 2026

Santa Rita de Casia

 

NOVENA BREVE A SANTA RITA DE CASIA.


22 DE MAYO



BIOGRAFÍA DE LA SANTA

Rita de Casia nace en  la aldea de Casia, en la provincia de Perugia, en el centro de Italia, hacia el año 1381. Fue educada en la fe cristiana, aspiraba en su corazón a ser religiosa, pero se avino al deseo de sus padres y en su primera juventud contrajo matrimonio con un joven, que no se portó bien con ella, llegando a maltratarla. Rita, en aquel tiempo, con su dulzura y paciencia, supo atraerlo al buen camino. Fue asesinado por sus fechorías por un antiguo enemigo. A Rita le sobrevino una gran prueba: se le murieron en tierna edad sus dos hijos. Y fue, entonces, cuando decidió llevar a la práctica su vocación de religiosa; venciendo muchas dificultades, logró entrar en el convento de las agustinas de Casia. Vivió santamente, siendo ejemplo para todas las religiosas por su gran espiritualidad, por su espíritu de sacrificio y por su ardiente caridad. Devota de la pasión del Señor, tuvo la experiencia mística de sentir como una espina de la corona del Señor se clavaba en su frente. Tras larga enfermedad, murió santamente el día 22 de mayo de 1447. Canonizada el día 4 de mayo de 1900. Santa de gran devoción popular. Su fiesta se celebra el día 22 de mayo y en la diócesis de Ourense se reviste de gran solemnidad en las parroquias de Dacón y Arnoia.

Dentro de las formas variadas, quiero destacar que el «genio femenino» también se manifiesta en estilos femeninos de santidad, indispensables para reflejar la santidad de Dios en este mundo” Papa Francisco). 

 


TEMARIO PARA CADA DÍA

1º. Santidad en el hogar. 2º. Ambiente cristiano desde niña. 3º. La joven Rita. 4º. Rita esposa santa. 5º. Rita, madre santa. 6º. Rita, viuda. 7º. Rita, religiosa. 8º. Rita, muerte y glorificación. 9º. Rita, mujer admirable.

 

Pidamos al Señor, por intercesión de santa Rita, abogada de los casos difíciles e imposibles, por todas nuestras intenciones y por las intenciones de la Iglesia.

Padre Nuestro... Ave María... Gloria al Padre...

 Oración.

Te pedimos, Señor, nos concedas la sabiduría de la cruz y la fortaleza con las que te dignaste enriquecer a santa Rita de Casia, para que, padeciendo con Cristo en la tribulación, podamos participar más íntimamente en su Misterio pascual. Por Jesucristo Nuestro Señor. Amén.




 JACULATORIA: Santa Rita de Casia, ruega por nosotros.