martes, 3 de noviembre de 2026

Día 2º de la novena

 

Día 2º de la novena

 Martín, soldado del Imperio Romano.




HIMNO DE LA NOVENA

Martín, alma de apóstol, que aceptaste morir,

ansiando el premio de la gloria:

vivir, si no, por bien de tus hermanos:

alienta nuestra fiesta en tu memoria.

 

Rechaza las insidias del Maligno,

renueva tus prodigios y favores,

el rostro de la Iglesia purifica,

dirige la labor de sus Pastores.

 

Del caos triunfador una y mil veces,

levanta a los que yacen en pecado,

revístenos de amor y de justicia,

así como vestiste al marginado.

 

Redunde en alabanza de tu gloria

un nuevo florecer de vocaciones.

Infúndenos la fe que profesaste,

vertida en pensamientos y en acciones. Amén.


 
 

Tema: Martín soldado del Imperio romano.

 El padre de Martín era militar. El mismo Martín se encamina por esta profesión animado y estimulado por sus progenitores. Estamos en el s. IV y la vida militar de un imperio ya bien establecido tiene gran prestigio y facilita una vida acomodada para cualquier familia. Aunque, en el pensamiento cristiano, el oficio militar, visto como preparación para la guerra, no podía aceptarse. Recordemos al respecto los tres noes del cristianismo al imperio romano: No a la esclavitud, pues todos somos iguales en dignidad como hijos de Dios; no a la idolatrías, pues único es el Dios revelado por nuestro Señor Jesucristo; no a la guerra, no al “si vis pacem, para bellum”, pues el amor es el distintivo de los creyentes en Cristo.  Nosotros no queremos vivir en una Iglesia cerrada y autorreferencial. Como los primeros cristianos queremos apostar por una Iglesia con futuro, con una cultura vocacional de decisión y compromiso, “mirad como se aman”

 

Juan. 13, 34:

“Os doy un mandamiento nuevo: que os améis unos a otros igual que yo os he amado, amaos también entre vosotros”.

Contemplamos:

Se nos han roto los sostenes clásicos del amor en la sociedad actual: el matrimonio, la familia, el hogar, la buena vecindad, la amistad verdadera. Desconfiamos los unos de los otros. Yo y mis gustos se constituyen en norma de comportamiento. El amor auténtico de entrega y generosidad por la persona amada no se valora. Manda la ley del aprovechamiento.  Nos falta la unión con Dios en Cristo Jesús por el Espíritu: “permaneced en mí amor”.

Padre nuestro, que estás en el cielo…

 


Oramos:

“Señor, abre nuestros ojos para que conozcamos las necesidades de nuestros hermanos, inspíranos las palabras y las obras para confortar a los que están cansados y agobiados, siguiendo el ejemplo y mandato de Cristo”. Te lo pedimos por intercesión de San Martín, que renunció a las armas por amor, a ti que vives y reinas por los siglos de los siglos. Amén. (Cfr. Misal Romano, Plegaria eucarística por diversas necesidades. IV. Jesús Pasó haciendo el bien).

 

Bendigamos al Señor. Demos gracias a Dios.

 

lunes, 2 de noviembre de 2026

Día 1º de la Novena

 

Día 1º de la novena


MARTÍN, DE NOBLE FAMILIA MILITAR




HIMNO DE LA NOVENA

Martín, alma de apóstol, que aceptaste morir,

ansiando el premio de la gloria:

vivir, si no, por bien de tus hermanos:

alienta nuestra fiesta en tu memoria.

 

Rechaza las insidias del Maligno,

renueva tus prodigios y favores,

el rostro de la Iglesia purifica,

dirige la labor de sus Pastores.

 

Del caos triunfador y una y mil veces,

levanta a los que yacen en pecado,

revístenos de amor y de justicia,

así como vestiste al marginado.

 

Redunde en alabanza de tu gloria

un nuevo florecer de vocaciones.

Infúndenos la fe que profesaste,

vertida en pensamientos y en acciones. Amén.




 

 Tema: Martín nace de noble familia militar pagana.

La Panonia es una antigua región de la Europa Central, limitada al norte por el río Danubio, que se extiende en gran parte por la actual Hungría y parcialmente por Croacia, Serbia, Bosnia-Herzegovina, Eslovenia, Austria y Eslovaquia. La región fue conquistada por Roma entre el 35 y el 10 a. C., fuertemente romanizada y convertida en frontera del Imperio romano con los pueblos bárbaros.

En estas tierras y en estos siglos del imperio romano nació Martín, hijo de un militar, que bajo los mandos de las legiones romanas viaja al norte de Italia, a la ciudad de Pavía, para prestar allí sus servicios al emperador de Roma.

Son tiempos de bonanza económica y la fe cristiana pasa de perseguida a ser tolerada; y de tolerada a ser la única religión del Imperio con los edictos de Milán y de Tesalónica. Los padres de Martín no eran cristianos, pero tampoco les preocupa grandemente la cuestión religiosa.    

 Mateo 5, 9: “Dichosos los que trabajan por la paz, porque ellos se llamarán los hijos de Dios”.

Contemplamos:

El siglo XXI se presenta cargado de violencia: atentados terroristas nunca imaginados, guerras, persecuciones religiosas, migraciones causadas por el hambre, la guerra, la persecución, la insolidaridad.

Oramos:

“Señor Jesucristo, que dijiste a tus apóstoles “la paz os dejo, mi paz os doy”, no tengas en cuenta nuestros pecados, sino la fe de tu Iglesia y, conforme a tu palabra, concédenos la paz y la unidad”. Te lo pedimos por intercesión de San Martín de Tours, a ti que vives y reinas por los siglos de los siglos. Amén. (Cfr. Misal Romano, Rito de la paz).

 

Bendigamos al Señor. Demos gracias a Dios.



Novena a san Martín de Tours

 

SAN MARTIÑO DE TOURS, PATRÓN DE OURENSE

SOLEMNE NOVENA

Del día 3 de noviembre al día 11







Ourense celebra ao seu patrono: Ourense celebra un ano máis a festividade do seu patrón, san Martiño de Tours. Unha celebración que, ademais de tradición relixiosa, é unha oportunidade para volver ás raíces históricas e cristiás da nosa cidade. Cómpre lembrar que san Martiño de Tours nunca estivo persoalmente en Ourense. A súa devoción chegou da man doutro gran Martiño: san Martiño de Dumio, tamén procedente da Panonia, territorio que hoxe corresponde, en boa parte, a Hungría.

Segundo relata Gregorio de Tours, o rei suevo Carriarico, ante a enfermidade do seu fillo Mirón, acudiu á intercesión de san Martiño de Tours, buscando a súa curación. A tradición vincula este acontecemento á conversión do rei e do seu pobo ao catolicismo, deixando atrás o arianismo. Así quedou profundamente unida a figura do santo á historia relixiosa de Ourense.

 Dous Martiños, unha mesma terra de orixe: Os dous Martiños estaban vinculados á Panonia, aínda que viviron en épocas diferentes. San Martiño de Tours, nacido arredor dos anos 316-317, pasou de soldado a monxe e de monxe a bispo. Foi un home de profunda fe, sinxeleza e caridade. Pastoralmente distribuíu a diocese de Tours en parroquias e nomeu misioneiros por grupos para a súa evanxelización. Por outra banda, San Martiño de Dumio, pola súa parte, sendo bispo de Braga, destacou como misioneiro e organizador da Igrexa no noroeste peninsular, promovendo a formación dos sacerdotes e a vida cristiá das comunidades.



 Pero o episodio máis coñecido de san Martiño de Tours é o da capa. Sendo soldado, atopou un pobre que pasaba frío á beira do camiño. Sen ter outra cousa que ofrecerlle, partiu a súa capa militar e compartiu con el unha parte. Aquel xesto converteuse nunha das imaxes máis fermosas da caridade cristiá. Martiño comprendeu que non abonda con mirar o necesitado: hai que achegarse, compartir e axudar. Naquel pobre descubriu o rostro de Cristo.

Un San Martiño para un ano especial: A celebración deste ano chega nun momento delicado para España. Estamos na véspera das eleccións xerais, convocadas para o próximo 29 de novembro, e aínda conmocionados pola grave traxedia ferroviaria de Urda, en Toledo, que deixou vítimas e familias sumidas na dor.

Son días de desconcerto, tristeza e preocupación. Días nos que cómpre estar ao lado dos que sofren, respectar a dor das familias e evitar que as desgrazas humanas se convertan en ocasión para buscar vantaxes ou réditos políticos.





Neste contexto, san Martiño ofrece unha mensaxe especialmente necesaria: compartir, achegarse a quen sofre e descubrir no necesitado o rostro de Cristo.

Feliz festa de san Martiño! Que o noso patrón siga sendo para Ourense exemplo de fe, caridade e fraternidade.

 

sábado, 31 de octubre de 2026

Año Jubilar Carballiño

 AÑO JUBILAR 

DE LA VERACRUZ 

DE O CARBALLIÑO






"Mirarán al que traspasaron" (Jn. 19, 37)



31 de ocrubre de 2026


ORACIÓN JUBILAR

 

SEÑOR Jesucristo, redentor del mundo, que en el árbol de la Cruz transfiguraste un instrumento de dolor

en estandarte de victoria, vida y esperanza para toda la humanidad.

 

Te damos gracias por el don de este Año jubilar.

Al alzar nuestra mirada hacia el madero de la redención, concede a nuestra Iglesia diocesana de Ourense

acercarse con confianza al manantial de tu misericordia y transforma nuestros corazones

para que seamos instrumentos de paz, perdón y fraternidad.

 

Que a ejemplo de tu bendita Madre, la Santísima Virgen de los Dolores, y estimulados por el testimonio

de nuestros mártires y patronos jubilares

—san Cipriano, san Juan Jacobo Fernández

y el beato José López Piteira—,

sepamos abrazar nuestras pruebas cotidianas,

trabajar por la unidad de la Iglesia

y servir con compasión a los enfermos, pobres y necesitados.

 

Haz que durante este tiempo favorable

nos gloriemos únicamente en tu Santa Cruz

y caminemos con espíritu renovado como peregrinos hacia la luz radiante de tu resurrección. Amén.