Solemnidade do Corpus Christi

 

No 2026 a festa do Corpus cae a xoves

A tradición popular dicía con graza e fondura que hai tres xoves no ano que brillan máis ca o sol: o Xoves Santo, o Corpus e o día da Ascensión. Era unha maneira sinxela de lembrar momentos centrais da liturxia católica. Hoxe, por cambios sociais e laborais, só permanece con forza o Xoves Santo, día do amor fraterno, da institución da Eucaristía e mailo sacerdocio. A solemnidade do Corpus ten a súa historia. Celebrouse por primeira vez no ano 1246 en Liexa, en Bélxica, impulsada pola relixiosa Xuliana de Mont Cornillon, quen sentía un profundo amor pola presenza de Cristo na Eucaristía. Anos máis tarde, no 1264, o papa Urbano IV estendeu esta festa a toda a Igrexa. Tradicionalmente celebrábase en xoves, despois da festa da Santísima Trindade.

Co paso do tempo, e por razóns prácticas do calendario social e laboral, en moitos lugares, tamén en España, esta celebración trasladouse ao domingo seguinte, para facilitar a participación dos fieis, aínda que en Toledo e outras cidades de España séguese a celebrar no xoves. Algo semellante ocorreu coa festa da Ascensión do Señor, que desde os primeiros séculos se celebraba corenta días despois da Pascua, tamén en xoves, e que hoxe adoita celebrarse en domingo, aínda que en lugares como Santiago de Compostela se mantén a tradición do xoves como festa grande do pobo compostelá.

¿Por que neste ano se celebra en xoves o Corpus na cidade de Ourense? A recuperación puntual do Corpus en xoves para a cidade de  Ourense ten un significado especial. Trátase dunha oportunidade pastoral concreta. A coincidencia coa visita do papa León XIV a España reorganiza as celebracións do Corpus para que os bispos, acompañados dos fregueses, acudan a o encontro con León XIV, representando dignamente a cada unha das dioceses.

Ao mesmo tempo, a visita do Papa convértese nun sinal dos tempos que debe ser lido con esperanza. Como lembraba o Concilio Vaticano II, a Igrexa está chamada a discernir os signos dos tempos con ollos atentos, buscando responder ás necesidades do presente con espírito de comuñón e sinodalidade. Así, entre tradición e actualidade, entre memoria e futuro, o Corpus en xoves convídanos a mirar máis ao fondo, a “alzar a mirada”. A camiñar xuntos coa confianza de que Deus segue presente no medio do seu pobo.

Cómpre lembrar que a celebración da solemnidade do Corpus non depende exclusivamente da presenza do bispo, aínda que a súa participación lle dá un valor simbólico e pastoral importante. Ao longo dos anos, esta solemnidade foi presidida tamén por responsables eclesiásticos, mantendo sempre a súa esencia: adorar publicamente, dar grazas e celebrar a presenza real de Cristo no Santísimo Sacramento. 

Esta será a cronoloxía da festa do Corpus no xoves, día 4 de xuño: celebración da Eucaristía ás 19.00 horas na Catedral, presidida polo Sr. Bispo e, a continuación, procesión co Santísimo Sacramento polas rúas do Ourense histórico. A cidade de Ourense debe acudir en pleno a esta celebración, preparando a visita do papa León XIV.

O papa León XIV visita España

 VIAXE APOSTÓLICO DA SÚA SANTIDADE O PAPA LEÓN XIV A ESPAÑA

Despois de 15 anos, España volve abrazar ao Papa

 

España prepárase para vivir un deses momentos que transcenden a actualidade e convértense en memoria colectiva. Quince anos despois da última visita dun pontífice —a de Benedicto XVI en 2011— o noso país volverá recibir ao sucesor de Pedro. Robert Francis Prevost, nado en Chicago, é agora León XIV, quen percorrerá terras españolas do 6 ao 12 de xuño de 2026 nunha visita que xa esperta emoción, expectativa e esperanza. A súa visita non será unicamente unha axenda institucional. Será unha viaxe profundamente humana. Un percorrido polas feridas e as esperanzas do noso tempo. Un chamamento á fraternidade, ao encontro e á dignidade de cada persoa.

 

Madrid: o corazón dunha Igrexa que quere saír ao encontro. A visita comezará en Madrid, onde milleiros de persoas esperan xa reencontrarse coa calor dun Papa próximo, de palabra sinxela e mirada social. Entre o 6 e o 9 de xuño, a capital converterase no gran escenario dunha Igrexa aberta, viva e comprometida. A misa na Praza de Cibeles promete ser un dos momentos máis emotivos da viaxe. Familias, mozos, maiores, crentes e non crentes compartirán un espazo onde a mensaxe central será a esperanza. Porque León XIV chega a España nun tempo marcado pola incerteza, pero tamén polo profundo desexo de reconciliación e humanidade. Especial expectación xera tamén a vixilia coa mocidade. Nunha sociedade que tantas veces dá por perdida á xente nova, o Papa quere escoitala, abrazala e devolverlle o protagonismo. Non como espectadores, senón como construtores do futuro. Haberá ademais un feito histórico: o discurso do pontífice no Congreso dos Deputados tras o seu encontro con Pedro Sánchez. Un xesto que simboliza o desexo de tender pontes entre a fe, a política e a sociedade civil. E se algo definirá esta etapa madrileña será a súa forte dimensión social. O encontro no Estadio Santiago Bernabéu non será só un acto multitudinario; será tamén un impulso decidido á acción caritativa e ao compromiso con quen máis sofre. A reunión co voluntariado de Cáritas poñerá rostro a tantas persoas anónimas que sosteñen a esperanza desde o silencio e a entrega diaria.

 

Barcelona: fe, beleza e dignidade humana. A viaxe continuará en Barcelona, onde o Papa vivirá algúns dos momentos máis simbólicos de toda a visita. A chegada ao Mosteiro de Montserrat evocará a dimensión espiritual máis profunda de España. Alí, entre montañas e silencio, León XIV buscará tamén un espazo de oración pola paz, a convivencia e a unidade entre os pobos. Pero será a visita á Basílica da Sagrada Familia a que quedará gravada na retina do mundo. A inauguración e bendición da Torre de Xesucristo suporá un momento histórico para o templo de Antoni Gaudí e para millóns de fieis e admiradores desta obra universal. Alí, a beleza arquitectónica unirase á mensaxe espiritual: elevar a mirada sen esquecer a quen vive abatido polo sufrimento, a pobreza ou a exclusión. Por iso, un dos xestos máis significativos desta etapa será a visita a un centro penitenciario. León XIV quere subliñar que ninguén pode quedar descartado. Que a Igrexa non pode mirar cara outro lado diante dos oprimidos, dos esquecidos ou de quen busca unha segunda oportunidade.

 

Canarias: o Papa fronte ao drama da migración. A última etapa levará ao pontífice ás Illas Canarias, onde a viaxe adquirirá unha enorme carga humanitaria e moral. En Gran Canaria, o Papa celebrará unha misa no peirao de Arguineguín, un dos grandes símbolos da crise migratoria en Europa. Non será unha imaxe calquera: será a imaxe dunha Igrexa que quere estar xunto a quen chega exhausto, ferido e cheo de incerteza tras cruzar o mar. O seu encontro con entidades de acollida poñerá en valor o traballo silencioso de tantas organizacións e voluntarios que, lonxe dos focos, sosteñen a dignidade humana en situacións límite. Posteriormente viaxará a Tenerife, onde manterá novos encontros centrados na realidade migratoria e no acompañamento pastoral de quen tivo que abandonar o seu fogar. A mensaxe será clara: ningunha persoa é estranxeira cando sofre. Ningún ser humano pode converterse nun número ou nun problema político. Unha visita que vai moito máis alá da relixión

 

A chegada de León XIV non será unicamente un acontecemento para os católicos. Será un evento profundamente social, cultural e humano. Unha viaxe que falará de acollida, diálogo, xustiza social e esperanza compartida. Quince anos despois, España volverá escoitar a voz dun Papa nas súas prazas, templos e rúas. Pero sobre todo volverá mirar de fronte preguntas esenciais: como tratamos aos máis vulnerables, como construímos convivencia e que lugar ocupa a dignidade humana no noso tempo. E talvez aí resida o verdadeiro sentido desta visita histórica: lembrar que, mesmo no medio das divisións e do ruído, aínda é posible atoparnos como pobo.

Fachada Oeste de la Catedral

 

FACHADA OESTE DE LA CATEDRAL BASÍLICA DE OURENSE

UNA DE LAS  DOS OBRA DE OURENSE GALARDONADAS CON EL PREMIO GRANDE AREA DE ARQUITECTURA 2025

REMODELACIÓN

El Colegio de Arquitectos de Galicia premia la restauración de la fachada oeste de la Catedral de Ourense. En el año 2025 el primer premio reconocido en Ourense es para la restauración de la fachada oeste de la Catedral de Ourense a cargo de la arquitecta María Sonia López Calvo. 

Muchas felicedades para los arquitectos y trabajadores en la remodelación de la fachada oeste de la Catedral Basílica de san Martiño. Felicidades para los responsables capitulares de la Catedral Basílica

Romaría do Viso

 ROMARÍA DA NOSA SEÑORA DO VISO

24 - 5 - 2026

LOBEIRA

Nosa Señora que vives no Viso,

aquí chegamos os teus fillos romeiros,

para pedirche que ti nos ensines,

os bos camiños que levan ao ceo.

Reunímonos hoxe na romaría da nosa Señora, neste cumio privilexiado do monte do Viso// , miradoiro aberto á fermosa Baixa Limia, // para celebrar a nosa fe e poñer a nosa vida baixo o amparo da Virxe María//. Desde aquí contemplamos as nosas aldeas, os nosos montes, os nosos camiños, as nosas herdades, os nosos traballos, as nosas fontes e os nosos fogares//; pero tamén  a historia da fe que durante séculos foi medrando nesta comarca tan querida de Lobeira, de Bande, de Muiños, de Lobios e de Entrimo... //

Nesta celebración faise presente a figura da Virxe María na súa advocación de O Viso//. O Evanxeo recórdanos a Visitación: María sobe ás montañas de Xudá para visitar á súa curmá Santa Isabel//. Non queda pechada en si mesma, despois do anuncio do arcanxo san Gabriel//; ela ponse en camiño, leva alegría, leva servizo, leva a presenza de Deus. Deste xeito María convértese na primeira discípula misioneira//.

Este monte do Viso é un lugar de encontro con Deus e coa nosa historia//. Por estas terras pasou, hai moitos séculos, a antiga Vía XVIII romana, que unía Braga con Astorga. Por eses camiños chegaron tamén os primeiros anunciadores do Evanxeo//. A fe cristiá entrou nestas terras moi cedo, acompañando aos viaxeiros, aos pobos e ás comunidades que foron descubrindo a luz de Cristo//. E desde entón, xeración tras xeración, esta fe foi transmitida nas familias, nas parroquias, nas festas e en romarías coma esta//.

Quero imitar o voo dos paxaros,

que cantan ao redor da túa casa,

non deixar de mirar a túa ermida

anque só sexa dende a distancia.

 

Agarrar as chavellas do teu carro,

beber na túa fonte a fresca auga

e deixar unha rosa no teu altar

co xesto de unha persoa namorada.